Türkiye Rehberi

Mersin  Genel  Bilgiler

Yüzölçümü: 15.853 km²
Nüfus: 1.651.400 (2000 Yılı
Kaynak:DİE)
İl Trafik No: 33

Türkiye’nin 81 ilinden 33 kod numarasıyla anılan,
yüzölçümü yaklaşık 16.000 km2. ve 2000 yılı nüfus sayımına göre toplam 1.651.400
kişilik nüfusa sahip olan ve eski adı İÇEL olan MERSİN ili doğusunda Adana,
batısında Antalya, kuzeyinde Niğde, Konya ve Karaman illeri, güneyinde ise
Akdeniz ile çevrili olup, Taşlık Kilikya’nın tümünü ve Ovalık Kilikya’nın Berdan
Çayı havzasını kaplar. Kuzeyden Toros dağlarının en yüksek tepelerine kadar
uzanan yaylaları içine alıp, doğu Akdeniz boyunca güney batıya doğru uzanır.
Dağlık alanlar kratase, eosen, miosen ve pliosen tortularından ibaret kireç taşı
tabakalarından, ovalar ise IV.zamanda başlamış olan alivyonal birikmeyle
oluşmuştur. İldeki Toros Dağları genç dağlardır. Torosların Mersin bölümünde
kalan kısmı Bolkar Dağları adını alır. Bolkarların en yüksek yeri 3524 m.ile
Medetsiz Tepesi’dir. Orta Torosların geçit verebilen yeri Gülek Boğazıdır(1050
m.). İkinci önemli geçit ise Mut ilçesi yakınlarındaki Sertavul Geçidi’dir.
İl’de birkaç set gölünden başka göl yoktur. Silifke’deki Akgöl, Keklik Gölü ve
Paradeniz gölleri deniz bağlantılı olduklarından suları tuzlu olup, bol balık
yaşamaktadır.

Bitki örtüsü genellikle Akdeniz iklimine uyum sağlayan
maki’dir. Defne, Yabani Zeytin, Keçi Boynuzu, Mersin, Zakkum, Böğürtlen ve
Kuşburnu’dur. 100-1000 m.arasında Meşe, 100-1200 m.arasında Kızılçam, 1500
m.Karaçam ve 2000 m.yüksekliklerde Sedir ve Ardıç Ağaçları yer
alır.

Turistik bir il olan MERSİN’e bağlı ilçeler şunlardır: Erdemli,
Anamur, Gülnar, Mut, Silifke, Tarsus , Çamlıyayla, Bozyazı ve
Aydıncık’tır.

Mersin’in
akarsuları Deliçay, Efrenk Deresi (Müftü), Tece Deresi ile batıda Lamas çayı ile
Mezitli çayından ibarettir. Anamur’da Dragon Çayı, Tarsus’ta Berdan Çayı, ve
tarihe tanıklık etmiş olan Silifke’de Göksu Nehri ilin önemli akarsularındandır.
İl, deniz-kum-güneş üçlemesinin dışına çıkarak, alternatif turizm çeşitlerini
sunmaktadır. İnanç , Yayla, Trekking, Rafting, Yamaç paraşütü, Su sporları,
Kayak, Dağcılık gibi. Dağlara çıkıldıkça farklı iklimler yaşanmakla beraber,
kıyı şeridinde tipik Akdeniz iklimi hüküm sürer; yani yazlar sıcak ve kurak,
kışlar ise ılık ve yağışlı geçer. İlin yaklaşık 108 km.uzunluğunda kumsal
plajları vardır.

Adana’dan 69 km.,Antalya’dan 487 km. ve Konya’dan 348
km. uzaklıkta olan Mersin merkezi yeni ve modern bir liman şehridir.Büyük
kentlerle demiryolu ve karayollarıyla ulaşım yapılırken, yabancı limanlarla da
gemi seferleriyle bağlantılıdır. Yıl boyunca Mersin ile Gazimagosa arasında
düzenli feribot seferleri vardır. Mersin’in modern bir kent olması nedeniyle,
turistler burada kalmakta ve Mersin’i Kapadokya, Güney doğu Anadolu Batı Akdeniz
ve Kıbrısa, geçiş merkezi olarak seçmektedirler.

Mersin, ticaret ve
ekonomi alanlarında olduğu kadar turizmde de son yıllarda olumlu atılımlar
yapmıştır. Nitekim “Kardeş Kent” sayısının artması Dünya Uluslarının Mersin’e
olan yakın ilgilerini göstermektedir.

Mersin Belediyesinin bağlı olduğu
Dünya Kardeş Kentleri şunlardır:
1-ABD/Californiya-Santa Fee Springs
(l965)
2-İTALYA/Rimini (1980)
3-Japonya/Kushimoto (1997)

Mersin
kentinin merkez sınırlarını, doğuda Tırmıl Tepe, Batıda Yumuktepe Höyükleri
oluşturmaktadır. Bu Höyükler , Mersin kurulmadan çok önceleri Neolitik ve
Kalkolitik dönemlerde, bu alanda yerleşimlerinin olduğunu kanıtlamaktadır.
J.Garstang tarafından Yumuktepe’de yapılan kazılar sonucunda en yoğun yerleşimin
Neolitik ve Kalkolitik dönemlerde olduğu ortaya çıksa da 1993 yılında yeniden
başlayan kazı çalışmaları , bu yerleşik düzenin Arap istilaları ve Bizans
döneminde de devam ettiğini göstermiştir.

Antik dönemde ise Mersin’in
deniz kıyısında bir yerleşim yeri olduğunu gösteren veriler vardır. C. Texier
Mersin’in antik Zephyrium Kenti olduğunu yazmaktadır. Halkevi civarındaki temel
kazılarında ve Çavuşlu Mahallesinde ele geçen rastlantısal buluntular kentin
tarihini Antik döneme kadar götürmektedir. Antik kente ait harabeler XIX.
Yüzyılda Mersin’e gelen seyyahlar tarafından da gözlenmiştir. Ortaçağda Mersin
hakkında pek fazla bilgi bulunmamaktadır. Bu dönemde özellikle Tarsus’un önemli
bir merkez olduğu bilinmektedir. Hıristiyanlığın hac kentlerinden biri olan bu
kent, Müslüman Araplar ile Bizanslar arasında sık sık el
değiştirmiştir.

Anadolu Selçuklu Döneminde de varlığını sürdüren kentin
yakınında “ Mersin “ isminde bir yerleşimden XIX. yüzyıl seyyahlarına gelene
kadar bahsedilmemektedir.

Mersin Yumuktepe ve Zephyrium yerleşmelerine
rağmen, ancak 19. Yüzyıl ortalarında gelişme sürecine girmiş ve İçel İli’nin
merkezi olmuştur. Kaynaklarda, Mersin adının Mersin oğulları aşiretinden veya
yörede bol miktarda yetişen Mersin ağacından geldiği yazılmaktadır.

150
yıllık geçmişinde buralarda , farklı dinlere , kültürlere ve etnik topluluklara
mensup insanların yaşaması, toplumsal kaynaşmanın gerçekleştiğini ve bunun devam
ettiğini göstermektedir. 1886’ da Amerika, Almanya, Fransa, İngiltere, Rusya
gibi bir çok ülkenin konsolosluklarının bulunduğu önemli bir liman kenti
olmuştur. I. Dünya savaşından sonra Mersin’in sosyo-ekonomik yapısında önemli
değişiklikler olmuş ve ekonomik dinamizmini kaybetmiştir.

Mersin şimdi
ikinci hızlı kentleşmesini yaşamaktadır. Modern limanı, Serbest bölgesi, Büyük
Sanayi ve Ticari Kuruluşları ile hızla gelişmekte olan bir İl’dir. Çok sayıda
Antik örenyerleri, denizi , Narenciye bahçeleri ile çevrili yeşil doğası ve
kültürel etkinlikleri ile büyük bir kültür ve turizm potansiyeline
sahiptir.

MERSİN'İN KRONOLOJİSİ

M.Ö. 6000-5500 Neolitik
Dönem
M.Ö. 5500-3000 Kalkolitik Dönem
M.Ö. 3000-2000 İlk Tunç Çağı
M.Ö.
2000-1700 Orta Tunç Çağı
M.Ö. 1700-1200 Kizuvatna Krallığı
M.Ö. 1200-612
Kue Krallığı
M.Ö. 546-333 Pers Krallığı
M.Ö. 301-101 Selevkoslar
Dönemi
M.Ö. 101- M.S.-395 Roma Dönemi
M.S. 395-661 Bizans Dönemi
M.S.
661 Muaviyenin Mersin'in bazı yörelerini ele geçirmesi.
M.S. 685-960 Yörenin
Bizans ve Araplar tarafından sık sık el değiştirmesi.
M.S. 960 Bizanslıların
yöreye egemen olması.
1082 Süleyman Şah'ın yöreye egemen olması.
1124
Ermenilerin Tarsus'u ele geçirmesi.
1224 Anadolu Selçukluları Dönemi.
1254
Karamanoğulları Dönemi.
1357 Silifkenin Karamanoğulları Beyliğinin eline
geçmesi.
1473 Gedik Ahmet Paşa'nın Silifke'yi Osmanlı topraklarına
katması.
1516 Mersin ve Tarsus Yöresinin Osmanlı yönetimine
katılması.
1852 Mısırlı İbrahim Paşa'nın Mersin yöresini ele
geçirmesi
1859 Mersin yöresinin Osmanlı topraklarına katılması
17 Aralık
1918 Mersin'in, İngilizlerce işgali.
19 Aralık 1918 Tarsus'un, Fransızlarca
işgali.
02 Ocak 1919 Mersin'in, Fransızlarca işgali
20 Temmuz 1920
Fransızlarla yapılan Bağlar Savaşı.
05 Ağustos 1920 Pozantı Kongresi.
20
Aralık 1921 Ankara Antlaşması (Çukurova'nın işgalciler tarafından
boşaltılması.)
27 Aralık 1921 Tarsus'un düşman işgalinden kurtuluşu.
03
Ocak 1922 Mersin'in düşman işgalinden kurtuluşu.
17 Mart 1923 Atatürk'ün
Mersin'i ziyareti
1924 Mersin'in Vilayet oluşu.
1933 Mersin' in ,İçel'in
Vilayet Merkezi olan Silifke ile birleştirilmesi ve İl oluşu.
2002 İçel
adının Mersin olarak değiştirilmesi.